Historio de Gil de Rais estas unu el la plej kontraŭdirektaj paĝoj de mezepoka Eŭropo. Tiu viro estis marŝalo de Francio, kompano de Johanno la Bela kaj heroo de la Centjara Milito, sed eniris en la historion sub la terura nomo Blua Barbo. Liun vivon kunigas brilo de kavaliro kaj religia fanatismo, kaj hororanta morala degeneriĝo, kiu fariĝis objekto de esploro de historikoj, psikologoj kaj kulturologoj.

Origino kaj milita famo

Giulo de Rais naskiĝis ĉirkaŭ 1405 jaro en malnova bretana aristokrata familio de Montmorancy-Laval. Liun infanumon pasigis en kondiĉoj de riĉeco kaj rigida edukado, kiuj estis tipaj por feŭda nobelaro. Jam en juneco li montriĝis eksterordinara al kapablo milita. Post ricevo de riĉa heredo, li povis permesi al si havi personan armeon, kio fariĝis lia konata figuro ĉe la franca kortego.

Liun stelon ellevis dum la Centjara Milito, kiam li aliĝis al la armeo de Johanno la Bela. Giulo partoprenis en la liberigo de Orléans kaj aliaj bataloj, montriĝante kuraĝo kaj decido. Pro liaj meritoj reĝo Karlo la 7-a donis al li titolon de marŝalo de Francio — unu el la plej altaj militaj honoroj de tiu tempo. En tiu periodo Giulo de Rais estis konsiderata kiel ekzemplo de kavaliro kaj lejlema fido al monarkio.

Postmilita vivo kaj interna transiro

Post fino de aktiva milita agado Giulo de Rais forlasis servon kaj revenis al siaj posedaĵoj. Tie komenciĝas la malhela parto de lia biografio. Kun grandaj rimedoj, li vivis riĉan vivon, organizis teatrajn prezentojn, festojn kaj subtenis artojn. Liaj kasteloj fariĝis centroj de kultura kaj religia aktiveco.

Tamen malantaŭ tiu ekstera pompeco estis trankvaj signoj de interna krizo. Historiistoj rimarkas, ke Giulo gradige eniris en mistikismon kaj alĥemion, strebante al koniĝo de sekretoj de la mondo. Lia intereso pri magio kaj okkultaj praktikoj reflektemis ĝeneralajn sentojn de malfrua mezepoko, kiam religio ofte estis proksima al superstitioj kaj timo antaŭ diabola interveno.

Giulo de Rais komencis serĉi manieron rekuperi perditajn riĉojn, turniĝante al alĥemiistoj kaj nekromantoj, promesante al ili helpon en akiri oron. Poste tiuj okupoj akiris malkaŭzajn karakterojn, transformiĝante en serio de ritoj, kiuj poste fariĝis objekto de akuzoj pri ereso kaj sorĉistiko.

Acuzoj kaj procesoj

En 1440 jaro komenciĝis enketo kontraŭ Giulo de Rais, iniciatita de ekleziaj kaj civitaj aŭtoritatoj. Kialo estis multaj malaperoj de infanoj en la najbarejoj de liaj kasteloj. Testimoj de samtempuloj priskribas terurajn scenojn de perforto kaj ritojaj murdoj, atribuitaj al la marŝalo. Kvin ĉiujn, multaj el tiuj konfesoj estis ricevitaj sub torturo, la skalo de akuzoj estis ŝokiga eĉ por tiu tempo.

La procesoj okazis en Nanto kaj fariĝis unu el la unuaj grandaj krimprocesoj en la historio de Eŭropo, kie la eklezia inkvizicio kunlaboris kun la civitana tribunalo. Al Giulo estis prezentitaj akuzoj pri sorĉistiko, ereso kaj murdoj, faritaj por demonaj ritoj.

Interesante, ke dum la proceso li montriĝis kun honoro kaj eĉ konfesis en parto de la krimoj, klarigante siajn agojn per tentemo de la diablo. Tamen restas diskutinda demando — en kiu mezuro tiuj konfesoj reflektemis realon, kaj en kiu mezuro ili estis rezulto de premo de la inkvizicio.

Ekzekuto kaj percepto de samtempuloj

Giulo de Rais estis kondamnita al morto kaj ekzekutita la 26-an de oktobro 1440 jaro. Al li estis permesite ricevi la Eŭkariston, kaj, laŭ atestoj de kronikistoj, li renkontis la morton trankvile, kiel se li komprenis siajn pekojn. La bruligo sur la brulo, tradicia por eretikoj, fariĝis simbolo de la fino de la homo, kies vivo pasis inter servo al Dio kaj akuzo pri alianco kun la diablo.

Samtempuloj perceptis liajn morton duavice. Por unuaj li restis heroo de Orléans, kavaliro, kiu dediĉis sian vivon al Francio. Por aliaj li fariĝis monstro, rompinta moralajn kaj religiajn leĝojn. Jam en la 15-a jarcento lia figuro komenciĝis akiri legendojn, en kiuj realaj faktoj kombiniĝis kun fantastaj elementoj.

Legendo de la Blua Barbo

La nomo "Blua Barbo" fiksiĝis por Giulo de Rais jam post lia morto. Poste ĝi fariĝis literaturan simbolon, fariĝinta konata pro la fabelo de Charles Perrault. Tamen esploristoj kredas, ke Perrault nur reinterpretilis popularajn legendojn, inspiritaj de reala historio de la marŝalo.

La Blua Barbo en la fabelo estas simbolo de malbono kaj pervertita potenco, viro, kiu mortigas virinojn, rompintajn liajn malpermesojn. En la kazo de Giulo de Rais tiu metaforo akiris historian fundamenton: kulto de potenco kaj timo, kunigitaj kun interna senkonscio kaj mistika ekstazo. Tiel la persono de la marŝalo fariĝis arĥetipo de tirano, kies homa esenco estis detruita de sia propra malkaŭzo.

Historia rehabilito kaj sciencaj debatoj

En la 19-a kaj 20-a jarcentoj intereso al la figuro de Giulo de Rais renaskiĝis. Kelkaj historikistoj komencis dubi pri verismo de la akuzoj, rimarkante politikajn motivojn de la proceso. La breta nobelaro povis esti interesita pri konfiskado de liaj grandaj posedaĵoj, kaj la inkvizicio — pri montriĝo de potenco antaŭ la popolo.

Estis proponitaj versioj, laŭ kiuj Giulo estis viktimo de kombino de ekonomiaj intrigoj kaj religia furioro. Lia eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordinara eksterordin
© lib.ar

Permanent link to this publication: